Advertisements

தமிழ் மதுராவின் ‘பூவெல்லாம் உன் வாசம் – 3’

ஹாய் ப்ரெண்ட்ஸ்,

கதைக்கு நீங்கள் தந்த வரவேற்புக்கு நன்றி. சிலர் முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் அத்தியாயங்கள் படிக்க சிரமமாக இருப்பதாக சொன்னதால் இந்த முறை நேரடியாக  போஸ்ட் போட்டிருக்கிறேன். கேட்டகரிஸ்-ல் தலைப்பினை தேர்ந்தெடுத்தால் அத்தியாயங்களைப் பார்க்கலாம்.

அன்புடன்,

தமிழ் மதுரா

அத்தியாயம் – 3

சஷ்டிக்கு குமரேசன் மீது மிகுந்த மரியாதை உண்டு. அவனது தந்தை செந்தில்நாதன் மருத்துவத் துறையை தேர்ந்தெடுக்காததால் பல சமயங்களில் கடுப்பாகி பணம் அனுப்பத் தகராறு செய்வார். ஒவ்வொரு முறை மேல்படிப்பிற்கும் ஷஷ்டி அவரிடம் போராட்டமே நடத்த வேண்டி இருக்கும். அவனுக்கு ஒவ்வொரு முறையும் துணை நின்றவர் அவனது துறைக்கு கெஸ்ட் லெக்சரர் குமரேசன் மட்டுமே. அவனுக்கு தாவரவியலில் இருந்த காதலை அறிந்து ஆராய்ச்சி படிப்பிற்கும் உதவினார். அப்போது பகுதி நேரமாய் வேலை ஒன்றும் பொடானிகல் கார்டனில் கிடைக்கவும் அதை வைத்தே தனது ஆராய்ச்சிப் படிப்பை முடித்தான். எவ்வளவு காலம்தான் தந்தைக்குப் பிடிக்காததே செய்வது. அந்த சமயம் அவர்களது கல்லூரியில் சேர்க்கை சற்று தொய்வடையவும் கல்லூரியின் மீது தனது கவனத்தைத் திருப்பினான். இருந்தாலும் நேரம் கிடைக்கும்போது குமரேசனை ஊட்டிக்கு சென்று சந்தித்து ஒரு வார இறுதியை அவருடன் கழித்துவிட்டு வருவான்.

மாலை குமரேசன் அழைத்ததும் ஷஷ்டி சொல்லிவிட்டான் “யாரு சார் அந்தப் பொண்ணு. என்னைப் பார்த்ததும் வேலைக்கு வர சொல்லுது. அதுவும் எங்க காலேஜுக்கே வந்து. லூசா ஸார் அது. சகாயம் வேற எங்கம்மா அப்பாகிட்ட போன் பண்ணிட்டான். அப்பா நான் வெளில வேலைக்கு ட்ரை பண்றதா நினைச்சுட்டு மூஞ்சியைத் தூக்கி வச்சுட்டு இருக்கார்”

“உங்கப்பா கோபமல்லாம் உனக்கு புதுசா ஷஷ்டி. உங்கம்மாவை சமாதானத் தூதுவரா அனுப்பு”

“கஷ்டம்… எங்கம்மா வேற யாரு அந்தப் பொண்ணு. உனக்கும் அவளுக்கும் என்ன தொடர்பு. ஊர் பேரு தெரியாதவ வெளிநாட்டு கார்ல உன்னைப் பாக்க வராளான்னு கேட்டு டார்ச்சர் பண்ணிட்டு இருக்காங்க”

“என்னடா நீ இப்படி சொல்ற… அங்க மீரா என்னடான்னா நீ பண்ண அடிதடியெல்லாம் பாத்துட்டு, செம தில்லான ஆள்னு நம்பிட்டு இருக்கா. நான் வேணுனா அவளைக் கூப்பிட்டு சஷ்டி சரிப்பட்டு வரமாட்டான். முக்கியமா நீ உங்கம்மா அப்பா திட்டினாலே உச்சா போயிருவன்னு சொல்லிடட்டுமா”

அய்யோ அவ்வளவு அழகான பெண்ணிடம் இப்படியா என் பெயர் நாறவேண்டும் “ஸார்… விட்டுடுங்க… அந்தப் பொண்ணு யாருன்னே எனக்குத் தெரியாது. அவகிட்ட என் பேரை டேமேஜ் பண்ணிடாதீங்க”

“யாருன்னே தெரியாத பொண்ணு கிட்ட பேரு கெட்டு போகட்டுமே. இப்ப என்ன குறைஞ்சு போச்சு”

யாருன்னே தெரியலான்னாலும் அழகான பொண்ணாச்சே… என்றெண்ணியபடி.

“எனக்கு ஒண்ணு புரியல ஸார். நான் யாருன்னே தெரியாம எப்படி வேலை தந்தது அந்தப் பொண்ணு. ரீமா சோப்பு கம்பனிக்கு எதுக்கு என்னோட சேவை தேவை”

“இதுக்கெல்லாம் எனக்கு விடை தெரியும். இருந்தாலும் நீ மீராகிட்டயே கேட்டுக்கோ. அதுதான் எஃபெக்டிவ்வா இருக்கும்”

“அந்தப் பொண்ணுதான் கோயம்புத்தூர் போயிருச்சே”

“பைக் இருக்குல்ல எடுத்துட்டு போ. ரியாட்லதான் தங்கி இருக்கா”

“என்கிட்ட நீங்களே பெர்சனலா அனுப்பிருக்குறதை பார்த்தா உங்க சொந்தக்கார பொண்ணா”

“அப்படி கூட சொல்லலாம்.மீராவோட அம்மாவும் அப்பாவும் என்னோட கல்லூரி நண்பர்கள். வெளிநாட்டில் வளர்ந்த பொண்ணு. ஊட்டில என் வீட்டுக்கு சில தடவை வந்திருக்கா. இப்ப ஒரு இக்கட்டான நிலைல மாட்டி இருக்கும்போது அவளோட அம்மா சுபத்ரா என்னைக் காண்டாக்ட் பண்ணி இங்க அனுப்பி வச்சா. எனக்கு இப்ப உன்னை விட நல்ல ஒரு நபர் அவளுக்கு ஹெல்ப் பண்ணக் கிடைக்க மாட்டாங்கன்னு ஒரு எண்ணம். அதுதான் உன்னைப் பாக்க சொன்னேன். நேத்து ராத்திரிதான் உன்னைப் பத்தி சொன்னேன். காலைல நேர்லயே உன் காலேஜுக்கு வந்துட்டா. அப்ப நிலமை எவ்வளவு சீரியஸ்னு புரிஞ்சுக்கோ” என்றார்.

“சரி ஸார் நான் அவங்களைப் பார்த்து விசாரிக்கிறேன்” என்று உறுதியளித்தான் ஷஷ்டி.

“ஆனா…”

“இன்னுமா உனக்கு பொண்ணுங்க கிட்ட பேசத் தயக்கம். அதுவும் இப்ப காலேஜ் விவகாரமெல்லாம் நீதான் கவனிச்சுக்குற போலிருக்கு. கிட்டத்தட்ட ஹீரோ லெவலுக்கு இறங்கிட்டாயாம்”

“தயக்கம் எல்லாம் இல்ல சார். அந்த மீரா பொண்ணுகிட்ட எல்லாம் ஓகே. ஆனால் ஒரு சென்ட்டு போட்டுட்டு வந்தா பாருங்க. பயங்கர ஸ்ட்ராங்க். எனக்கு தலையே வலிக்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு. அவ கிளம்பி ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு வாசம் சுத்திட்டு இருந்த்ததுன்னா பாத்துக்கோங்களேன்” என்று ஷஷ்டி சொன்ன அடுத்த நிமிடம் எதிர்முனையில் பலத்த சிரிப்பொலி.

“மை பாய், நான் உன்னை இதுக்கு செலெக்ட் பண்ணதுக்குக் காரணம் இருக்கு. மீராவை மீட் பண்ணு. உனக்கே புரியும்”

***

இன்று கோவையில் குளிர் கொஞ்சம் அதிகம்தான். இருந்தாலும் வழக்கம் போலத் தூங்குவதற்கு முன் குளித்துவிட்டு, தனக்கு மிகவும் பிடித்தமான பிங்க் நிற பைஜாமாவை மீரா அணிந்தவுடன் புசுபுசுவென பிங்க் நிற பாண்டா கரடியைப் போலத் தோற்றமளித்தாள்.

ஏன் இந்தப் பிறவி என்று தத்துவார்த்தமாக சிந்திக்கத் தோன்றியது. எதற்காக இதற்கு ஒப்புக் கொண்டோம். ஏன் என்னால் செய்ய முடியாது என்று அனைவருக்கும் ஒரு பெரிய கும்பிடு ஒன்று போட்டுவிடு பாரிசிலிருக்கும் தனது வீட்டில் நிம்மதியாக அடைந்து கொள்ளக் கூடாது என்று பலமாக யாரோ அவளிடம் மனதில் சொன்னார்கள். அடுத்த வினாடி தாய்தந்தை முகம் மனதில் தோன்ற, எனக்காக இல்லை என்றாலும் இவர்களுக்காகவாவது வெற்றி பெற வேண்டும்.

சஷ்டியைப் பார்த்த சில நிமிடங்களில் அவள் மனதில் ஏகப்பட்ட புத்துணர்ச்சி. அந்த எனர்ஜி தனக்கு உதவியாக இருந்தால் நன்றாக இருக்கும். இப்போது இருக்கும் அவளது மனநிலையில் கதிரேசனைத் தவிர வேறு யாரையும் அவளால் நம்ப முடியவில்லை. ஏனென்றால் சில மாதங்களில் அவள் முதுகில் ஏராளமான குத்துக்கள். முதுகில் குத்துவது இருதயத்தில் வலி ஏற்படுத்துவது வியப்புத்தான்.

மணி எழுதான் ஆகிறது. வெளியே போகப் பிடிக்கவில்லை. ரெஸ்டாரண்ட்டை அழைத்தாள். பதினொரு மணி வரை உணவு கிடைக்கும் என்று அவர்கள் பதில் சொன்னதும் பசித்தால் பின்னர் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றெண்ணி அப்போதைக்கு சூடாக சாக்லேட் மில்க் ஆர்டர் செய்தாள். லேசான மழையும் நல்ல குளிரும் இருக்கும் சமயத்தில் சூடான சாக்லேட் மில்க் அருந்துவது அவளுக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயம்.

அறையின் கதவை தட்டுவதைக் கேட்டு “யெஸ் கம் இன்” என்று குரல் கொடுத்தாள். காலடி சத்தம் வரவேற்பறையிலேயே நின்றதைக் கேட்டு புத்தகத்தை விட்டு கண்ணை அகற்றாமல் “இங்க இருக்கேன்” என்று குரல் மட்டும் எழுப்பினாள். காலடித்தடம் அவள் குரல் இருந்த திசையை நோக்கி வந்தது. அதன்பின் அப்படியே நின்று விட்டது.

“சென்டர் டேபிளில் வச்சுட்டு போங்க எடுத்துக்குறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு மறுபடியும் அவளது உலகில் ஆழ்ந்தாள்.

“மே ஐ கம் இன் மேடம்” என்று வெளியிலிருந்து ஒரு குரல் வரவும் தனது உலகிலிருந்து உலுக்கப்பட்டவளாக நிமிர்ந்தவள் கண்களில் கைகளைக் காட்டிக் கொண்டு அவளையே பார்த்தவண்ணம் எதிரே நின்றிருந்த ஷஷ்டி பட்டான். அப்படியே திகைத்துப் போய் எழுத்து நின்றாள். இவன் எப்படி இங்கே. யாராவது விசிட்டர் வருவதாக இருந்தால் வரவேற்பறையில் அழைத்து சொல்வார்களே.

“இந்த ஹோட்டலோட கோயம்புத்தூர் ப்ராஞ்ச் என் ஃப்ரெண்ட்தான் பிராஞ்சைஸ் எடுத்திருக்கான். நானும் அவனும் சேர்ந்துதான் ஏற்பாடுகளை செஞ்சோம். அதனால் நானும் இங்க ஒரு பார்ட்னர் மாதிரிதான்” என்றான் அவளது சந்தேகத்திற்கு பதில் அளிக்கும் விதமாக”

பின்னால் நின்றுந்த பணியாளனிடம்

“குமார் இங்க வச்சுட்டு போ… அப்படியே எனக்கும் ஒரு காபி கொண்டு வந்துடு” என்று சொல்லிவிட்டு எதிரே இருந்த இருக்கையில் சாவாதனமாக அமர்ந்தான்.

“உட்காருங்க மீரா” என்று சொன்ன அதிரடிக்காரனை எந்த வகையில் சேர்ப்பது.

தானே தான் பேச வேண்டும் என்ற முடிவுடன் “டிரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வரேன் ரெஸ்டாரண்ட்ல போயி பேசலாமே” என்றாள்.

காலையில் தான் பார்த்த பிராக் மாதிரி இல்லாமல் உடல் முழுவதும் மூடி அழகாகத்தானே இருக்கிறது. அதுவும் இந்த பிங்க் உடைக்கும் இவளது நிறத்திற்கும் வித்யாசம் வேறு தெரியவில்லை என்று நினைத்தவண்ணம் “இந்த டிரஸ் நல்லாத்தானே இருக்கு” என்றான்.

“இது நைட் ட்ரெஸ். நான் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வந்துடுறேன். நீங்க அதுவரை லாபில காத்திருக்க முடியுமா ப்ளீஸ்” என்றாள்.

அடராமா… இந்தப் பெண் இரவு உடையைப் பகலிலும் பகல் உடையை இரவிலும் போட்டுக் கொண்டு சுற்றுகிறதே.

“நான் ரெஸ்டாரண்ட் போறேன். டேபிள் நம்பர் ஃபைவ் வந்துடுங்க. கொஞ்சம் உள்ள தள்ளி இருக்கும்” என்று சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினான். இவனது அம்மா உடை மாற்றினால் இரண்டு மணி நேரமாகும். “ஏம்மா சேலையை கட்டுறீங்களா இல்லை நெய்யுறிங்களா… “ என்று அலுத்துக் கொள்வான். அவனது சகோதரி சித்தப்பாவின் பெண்கள் யாரும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. இவள் எத்தனை நேரமாக்கப் போகிறாளோ…

வெளியே வந்தவன் எதிரே காபி கொண்டுவந்த ரூம் சர்வீசின்  தட்டிலிருந்த அவனுக்கான காபியை எடுத்துக் கொண்டபடி உணவு விடுதிக்கு நடந்தான்.

“யாருன்னே அது” என்று காதைக் கடித்த குமாரிடம்

“தெரியலப்பா… கேட்டு சொல்லுறேன்…” என்று பதிலுக்குக் கடித்துவிட்டு அவனது வீட்டு மக்களின் நலனை விசாரித்து முடிப்பதற்குள் காக்கி சீனோ மற்றும் வெள்ளை நிற காட்டன் ஷர்ட் அணித்து வேக நடையில் வந்துவிட்டாள் மீரா.

இருவருக்கும் ஸ்டார்டர்ஸ் ஆர்டர் தந்துவிட்டு

“சொல்லுங்க மீரா… என்ன விஷயமா என்னைப் பார்க்க வந்தீங்க. குளிக்கும் போதும், முகம் கழுவும்போதும் மட்டுமே சோப்பைத் தொடுற, ஜல்லிப்பாட்டில சாதாரண லெட்சரர் வேலைல இருக்குற என்னைத் தேடி வந்து ரீமா நிறுவனம் வேலை கொடுக்கும் காரணம் என்ன. அப்படி என்ன என்கிட்ட திறமை இருக்கு”

“அதுக்கு முன்னாடி கொஞ்சம் ஹிஸ்டரி சொல்றேன். கொஞ்சம் போர் அடிச்சாலும் கதைல கனெக்ட் ஆக ஹெல்ப் பண்ணும். கேட்க நீங்க தயாரா”

நல்லவேளை தலை வலி செண்ட்டை இவள் போட்டு வரவில்லை என்று நிம்மதியாக உணர்ந்தவன்.

“கோபி மஞ்சூரியன் கூட ஹிஸ்டரியும் ஸ்டார்ட் பண்ணலாம்” என்று சம்மதமளித்தான்.

 

ரேஷ் மல்ஹோத்ரா மும்பையின் மிகப் பெரிய புள்ளி. ரியல் எஸ்டேட், ஸ்டாக் மார்க்கெட், ஐடி போன்ற இன்றைய பணம் கொழிக்கும் தொழிலில் முதலீடு செய்து சமீபத்தில் பணக்காரர் ஆனவர் இல்லை. தலைமுறைப் பணக்காரர். அவரது தாத்தா காலத்தில் பஞ்சாபில் மூட்டையில் பணம் கட்டிக் கொண்டு வந்து மும்பையில் செட்டிலானவர்கள். அங்கேயே தனது தொழில் சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கிக் கொண்டவர்கள். இவர்கள் முதலீடு எல்லாம் பரம்பரைத் தொழில்களில் வருமானத்தைக் கொட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. இருந்தாலும் குடும்பப் பெருமை, தொழில் பார்ட்னரின் குழந்தைகளுடன் திருமணம் செய்வித்து அவர்களைக் குடும்பத்தோடு இணைத்துக் கொள்ளுதல் என்று அந்த சொஸைட்டிக்கே உரிய குணங்களை அச்சுப் பிசகாமல் பின்பற்றுவார்.

நரேஷ் மல்ஹோத்ராவிற்கு ரேணுவுடன் நடந்த திருமணம் கூட அப்படித்தான். மூன்று குழந்தைகள் அவருக்கு. மூத்தவன் ரஞ்சித் அப்பா சொல் தட்டாத பிள்ளை அவர் கை காட்டிய சுஷ்மாவைத் திருமணம் செய்து கொண்டு மூன்று பிள்ளைகளுடன் வாழ்ந்து வருகிறான். அடுத்து பிறந்த காஜல் கூட தந்தையின் பார்ட்னர் மகனுடன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டு நாளொரு பார்ட்டியும் பொழுதொரு டூருமாய் பிசியாய் இருக்கிறாள். அவர்க்கு மூன்றாவதாகப் பிறந்த ராஜீவ் தான் சொன்னதை கொஞ்சம் கூடக் கேட்காமல் இருக்கும் பிள்ளை.

மல்கோத்ராவின் குடும்பத்தில் சோப் கம்பனி ஒன்றை  ஆரம்பித்த சமயம் நம்மூர் மக்கள் சீயக்காயையும் பயத்தமாவையும் கொண்டு திருப்தியாய் அழுக்கு போகக் குளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போதெல்லாம் சவுக்காரம் சீமான் வீட்டில் காணப்படுவது. சரியான சமயத்தில் ஆரம்பித்தது ரீமா சோப்பு நிறுவனம். ரேணுவின் குடும்பமும் நரேஷின் குடும்பமும் பங்குதாரர்களாக இணைந்தது அந்த நிறுவனத்தில் தான். திருமணத்திற்குப் பின் நரேஷுக்கு அந்த நிறுவனம் கிட்டியதும் லாபகரமாகத்தான் போனது. அதன்பின் பல நிறுவனங்கள் படையெடுக்கத் தொடங்கின. போட்டியை சமாளிக்க நரேஷ் குழந்தைகள் சோப்பு, பெண்கள் சோப்பு, ஆண்கள் சோப்பு என்று விதவிதமான சோப்புக்களைக் களமிறக்கினார். அது கூட அவரது இளைய மகனின் யோசனைப்படிதான்.

பெரியவன் ரஞ்சித் வியாபாரத்தை கவனிக்க, ஒரு நாள் இரவு உணவு முடிந்தவுடன் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த நரேஷிடம் கல்லூரி மாணவனான  ராஜீவ் மற்றொரு யோசனையுடன் வந்தான்.

“அப்பா… இந்த சோப்பு நிறுவனம் தவிர மற்ற நிறுவனம் ஒண்ணு தொடங்கி டைவர்சிபை பண்ணா நல்லாருக்கும்”

“இன்னொரு நிறுவனம் தொடங்க இப்ப என்ன தேவை வந்தது ராஜீவ். நம்ம தொழில் நல்லாத்தானே போயிட்டு இருக்கு.அதுவும் இல்லாம சோப்பு நிறுவனத்தால் மட்டும்தான் நமக்கு வருமானம்னு இல்லை. பல அசையும் அசையா நிறுவனங்களில் நம்ம பங்குதாரர்கள். ரீமாவில் பிரச்சனை வந்தால் விட்டுட்டு வேற தொழிலில் முதலீடு செய்யலாம்”

மறுப்பாகத் தலையசைத்தான் ராஜீவ் “இல்லப்பா எத்தனையோ தொழில்களில் நம்ம முதலீடு செஞ்சிருந்தாலும் ரீமாதான் நம்ம முகம். ரீமா வழியாத்தான் உலகம் நம்மைப் பாக்குது. அதனால் நம்ம நிறுவனத்தை அப்படியே விட்டுட முடியாது. அடுத்தடுத்த லெவலுக்கு எடுத்துட்டுப் போயிட்டே இருக்கணும்”

“சரி ரீமா பத்தி முதலில் பேசலாம். இப்ப மார்க்கெட்டில் நல்லாத்தானே போயிட்டு இருக்கு”

“இந்த வருட லாபம் போன வருடத்தை விட கொஞ்சம் கம்மியா இருக்கு” என்று மறுத்தான்

“சில லட்சங்கள் தானே. அது கூட சின்ன சின்ன நிறுவனங்கள் நம்மைக் காப்பியடிச்சு சந்தன சோப்பு, மூலிகை சோப்புன்னு ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. அந்த சோப்புக்களுக்குத் தரம் குறைவு. அதனால இன்னும் சில தடவை வாங்கிட்டு மக்கள் நம்ம சோப்புக்குத் திரும்பிடுவாங்க. அதனால ரொம்ப அலட்டிக்காதே”

“தப்புக்கணக்கு போடுறீங்க அப்பா. அந்த சோப்பை மக்கள் வாங்குறதுக்கு முதல் காரணம் விலை. நம்மை விடப் பாதி விலைக்குத் தராங்க. அதனாலத்தான் எனக்குக் கவலையே”

“ஒரு நல்ல சந்தன சோப்பு செய்ய பதினஞ்சு வருசத்துக்கு மேல வளர்ந்த சந்தன மரத்தோடஒரிஜினல் சந்தனக் கட்டையை எடுத்து உடைச்சு மேஷனரி வச்சு பொடியாக்குறோம். அப்பறம் டிஸ்டிலேஷன் பிராசஸ் ல நீராவியை மெஷின்ல அனுப்பி அந்தத் தண்ணிலே மேலாப்புல இருக்குற க்ரூட் சந்தன எண்ணையை எடுத்து பல படிகள் பிராசஸ் செய்து கடைசில சந்தன சோப்பாத் தரோம். இத்தனைக்கும் எவ்வளவு செலவாகும். ஒரு தரமான ப்ராடக்ட்டுக்கு நியாயமான விலைதான் வச்சிருக்கோம். இதைவிடக் குறைக்க முடியும்னு எனக்குத் தோணலை” நரேஷ் உண்மையை மகனிடம் சொன்னார்.

“குறைக்க முடியாது. ஆனால் நம்ம ப்ராடக்ட் வாங்கும் நடுத்தர குடும்பத்து மக்களுக்கு ஒரு சோப்பில் ரெண்டு மூணு ரூபாய் விலை வித்யாசம் இருந்தால் கூட ஒரு மாசத்துக்கு எவ்வளவு சிக்கனம் பிடிக்கலாம்னுதான் மனசு கணக்கு போதும். ஒரு வருஷத்தில் மிச்சம் பிடிக்கும் நூறு ரூபாய்க்காக தரத்தைக் குறைச்சுக்கக் கூட அவங்க தயங்குறதில்லை”

“இதைத் தடுக்க என்னதான் வழின்னு நினைக்கிற. நம்ம இதுக்கு மேல விலை குறைக்கவே முடியாது. மத்தவங்களை மாதிரி விலைக்காகத் தரத்தைக் கம்மி பண்றது எதிக்ஸ் இல்லை”

“இப்ப போற சாண்டல்வுட்டை எதுவும் பண்ண வேண்டாம். முடிஞ்சால் அதோட குவாலிட்டியை முடிஞ்ச அளவுக்கு அதிகமாக்கி இன்னமும் விலை ஏத்தலாம்”

மகன் சொல்வது சுத்தமாகப் புரியவில்லை நரேஷுக்கு “என்னடா இதுவரைக்கும் சொன்னதுக்கு சம்பந்தமே இல்லாத ஒரு தீர்வு சொல்ற”

“உண்மைதான்பா. கையோட விலை குறைவான சோப்பு ஒண்ணையும் நாம அறிமுகப் படுத்தணும். மூலிகை, விலை குறைவா கிடைக்கும் மூலப் பொருட்களை வச்சு ஒரு சோப்பு நடுத்தர மக்கள் பயன்படுத்த… விலை அதிகப்படுத்தின சாண்டில்வுட் பணக்காரர்களின் பயன்பாட்டுக்கு. லக்ஸுரி சோப்ன்னு பாலிவுட் நடிகைகளை வச்சு விளம்பரம் போடலாம்”

அது சரியான யோசனையாகப் பட்டது நரேஷுக்கு.

“அப்படியே டைவெர்சிஃபை பண்ண ஒரு பெர்ஃப்யூம் நிறுவனம் ஆரம்பிக்கணும்”

“முதல் யோசனையை அமுல்படுத்தலாம். இது சரியா வந்தா இரண்டாவதை சொல்லு” என்று மகனை அப்போதைக்கு அடக்கினார்.

ஆனால் அவன் கல்லூரி முடித்ததும் தந்தையே மறுபடியும் ஆரம்பித்தார். “ராஜீவ் உன்னோட யோசனைப்படி நடந்ததில் அமோக லாபம். எங்க எல்லாருக்கும் சந்தோஷம். உன் மேல நம்பிக்கை வச்சு அடுத்த தொழிலுக்கு முதலீடு பண்ணலாம்னு நினைக்கிறேன். பெர்ஃப்யூம் பத்தி ஆரம்பிச்சியே. இப்ப சொல்லு” என்றார்.

ராஜீவும் உற்சாகமாக ஆரம்பித்தார் “இப்போதைக்கு நம்மோட சோப் ஒரு பணக்கார சோப்புன்னு பிராண்ட் ஒண்ணு உருவாக்கியாச்சு. இது மட்டும் பத்தாது. ரீமாவோட அடுத்த படியா எலைட் கம்யூனிட்டிக்காக வாசனைத் திரவியங்கள் விக்கணும். அதே சமயம் நடுத்தர மக்களும் இப்ப உபயோகிக்க மீடியம் விலையில் சில சாய்ஸஸ்”

“நடுத்தர மக்களுக்கு சரி. எலைட் கம்யூனிட்டி வெளிநாட்டிலேயே வாங்கிப்பாங்களே”

“வெளிநாட்டில் வாங்கினாலும் நம்ம கைபட தயாரிச்சு இந்தியன் டச்சோட கொடுத்தா வரவேற்பு இருக்கும்னு நம்புறேன்”

உடனடியாக நரேஷ் சம்மதிக்கவில்லை. ராஜீவின் பிடிவாதம் அதிகரிக்க, இளையவனுக்கும் ஏதாவது பிஸினஸ் ஆரம்பிச்சுத் தரனுமே இதில்தான் இறக்கி விடுங்களேன் என்று மனைவி ரேணு வற்புற்தியதின் காரணத்தால் சில நாட்கள் யோசித்தார் நரேஷ் அதன்பின் மகனிடம் “நீ சொல்றது லேசான விஷயம் இல்லை ராஜீவ். இதைப் பத்தி முறைப்படி கத்துக்காம இறங்க முடியாது. நீ மேற்படிப்பா பெர்ஃப்யூமரி பத்தி படி. அதுக்கப்பறம் ஒரு முடிவுக்கு வரலாம்”

“நிஜம்மாவாப்பா”

“நிஜம்தான். லண்டன்ல வாசனை திரவியங்கள் தயாரிக்குற நிறுவனம் ஒண்ணு ஆறு மாத அறிமுகப் பயிற்சி ஒண்ணு நடத்த இருக்கு. அதில் கலந்துக்கோ. ஸ்டடி பண்ணு… உனக்கு ஆர்வம் இருந்தால் பிரான்ஸ்ல பயிற்சியைத் தொடரு. அது பத்தின டீடைல்ஸ் பின்னாடி பார்த்து நீயே சொல்லு” என்று அனுப்பி வைத்தார்.

ராஜீவும் லண்டனில் தனது முதல் கட்டப் பயிற்சியை முடித்துவிட்டு மேற்படிப்பு படிக்க பிரான்ஸ் சென்றார். அதற்கு மற்றொரு காரணம் லண்டனில் அவர் சந்தித்த சுபத்ரா. கல்லூரியில் இளங்கலை படிக்க வந்த சுபத்ராவும், வாசனைத் திரவியங்கள் செர்டிபிகேட் கோர்ஸ் படிக்க வந்த ராஜீவும் தங்களது இதயத்தைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். அதன்பின் தொடர்ந்த நான்கு ஆண்டுகள் லண்டனில் அவர்கள் இருவரும் படித்த  யூனிவர்சிட்டியில் தாவரவியல் மேற்படிப்பு படிக்க வந்த குமரேசனின் உதவியாலும், மற்ற நண்பர்களின் ஆதரவாலும் ஈபில் கோபுரத்தைப் போன்று உயரமாகவும் உறுதியாகவும் அவர்கள் காதல் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்தது.

 

 

Advertisements

2 Replies to “தமிழ் மதுராவின் ‘பூவெல்லாம் உன் வாசம் – 3’”

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: