Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Skip to content

லதாகணேஷ் ‘நீங்காமல் வருவாயா’ – 09

வருகை

9

 

 

 

என் நினைவில்

நீ நிறைந்து இருக்க..

உன் மனதில்

நான் மறைந்து இருக்க

காலம் முழுவதும்

காதல் புரிய நீங்காமல் வருவாயா??

 

 

நீ பிரியாவின் மீதான காதலை உரைத்த போது அவள் மிகவும் குழப்பத்தில் இருந்தாள், ஏனெனில் கல்லூரி முழுவதும் நீயும் அஞ்சலியும் காதலிப்பதாக கூறிகொண்டர்கள், அஞ்சலியும் அதையே சொன்னாள். அதனால் அவளுக்கு உன்னையும் உன் காதலையும் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை, கடைசியாக அவள் அஞ்சலிடம் தான் பேசினாள், அன்று அவள் அவ்வளவு அழுதாள், தெரியுமா? உன்னை பிரியும் முடிவும் அன்றுதான் எடுத்தாள், அவளே கொஞ்ச நாள் கழித்து என்னை அழைத்து அவளுக்கு திருமணம் முடிவாகிவிட்டது என்றும் சொல்லச் சொன்னாள், அப்போது தான் நீ அவளை மறந்து உன் வாழ்வில் சந்தோசமாக இருப்பாய் என்று எண்ணினாள், இது எல்லாமே அவள் உன்மேல் கொண்ட காதல் என்பதை மறந்து விடாதே, என்று தனக்கு தெரிந்த விபரங்களை கூறினான் தீபக், நீ உன் தங்கையை விட்டுக்கொடுக்க மாட்டாயே, எனக்கு தெரியும் இருந்தும் அஞ்சலி என்ன சொன்னாலும் இவள் எப்படி நம்பலாம், என்மேல் உண்மை காதலிருந்தால் வேறு ஒருவரின் வார்த்தையை நம்ப தோன்றுமா? அவள் என்னை நம்பாமல் விலகியதால் தண்டனை எனக்கும் தானே என்று தன் பக்க நியாயத்தை சொன்னான் ஸ்ரீ.

 

ப்ரியாவின் எண்ணத்தை மாற்ற ஸ்ரீ நந்துவின் உதவியை நாடினான். ஸ்ரீயின் திட்டம் இருவருக்கும் ஏற்புடையதாக இருந்தது, இனி நடக்கவேண்டியதை கூறியவன், தனிமையில் ப்ரியாவின் நினைவில் மூழ்கினான்.

 

ப்ரியாவிற்கு பிடித்தது, பிடிக்காதது தெரிந்துகொண்ட ஸ்ரீ. தீபக் அறிவுரை படி ப்ரியாவிடம் தன் காதலை சொல்லிவிட முடிவெடுத்தான், ஸ்ரீ தன்னிடம் பேச மாட்டானா என்று  ஏங்கும்  பெண்கள் மத்தியில் பிரியா மட்டும் ஸ்ரீயை கண்டாலே விலகி சென்றாள் அதுவே அவனுக்கு அவளிடம் ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது.  எப்போதும் இல்லாத புதுவித இனம் புரியாத மனக்குழப்பதுடன் பிரியாவை சந்தித்தான், ஏனோ பேச முடியாத நிலையில் இருப்பதாய் உணர்ந்தான். அதற்கு எதிர்மறையான நிலையில் இருந்தால் பிரியா. தூரத்தில் நின்று பார்பவன் இன்று உன்னிடம் தனியாக பேச வேண்டும் என்று அழைக்கின்றான், தானும் பேசும் தருணம் பார்த்து கொண்டு இருந்தவள், தன் மனதில் உள்ளதையும் வெளிப்படையாக கூறிவிட எண்ணித்தான் ஸ்ரீயை சந்திக்க சென்றாள்.

 

ஸ்ரீ பேச துவங்கும் முன்பே பிரியா பேசினாள் எப்படி சொல்லுவது என்று பயத்துடன் இருந்தவள் போல சிறு நடுக்கம் பதட்டத்துடன் பேசினாள், சீனியர் சார் அன்று ராக்கிங்காகத்தான் அப்படி கூறினேன், மற்றபடி என் மனதில் அது போன்ற எண்ணம் இல்லை, தீபக் அண்ணன் கூறினார் உங்கள் மனதில் உள்ளதை அவரிடம் கூறியதை தயவுசெய்து மறுபடியும் கூற வேண்டாம். இதற்கு மேல் நான் செல்லும் இடம் வருவது, பேச முயற்சிப்பது போன்று ஏதேனும் தொந்தரவு செய்தால் என் நடவடிக்கை வேறு விதமாக இருக்கும், என்று அவளோ  மிரட்டி கொண்டிருக்க இவனோ அவளை ரசித்து கொண்டு இருந்தான். ரசிக்காமல் எப்படி இருப்பது ஒரு குழந்தை செல்லமாய் தன் அம்மாவை மிரட்டுவது போல இருந்தது, அவளின் செய்கை பின் என்ன இந்த கல்லூரியின் நிர்வாக பொறுப்பில் இருக்கும் ஒருவரின் மகனை இப்படி மிரட்டி கொண்டு இருக்கிறாள், அதை விட அவள் வார்த்தைகளுக்கும் முக பாவனைக்கும் சம்பந்தமே இல்லை, எப்போது வெளியே வர என்று காத்துக்கொண்டிருந்தது அவள் கண்ணீர் துளிகள், அதை கண்டு வாய் விட்டு சிரித்தவனை, வெட்டும் பார்வை பார்த்தாள் பிரியா, நான் கூறுவது உங்களுக்கு கேலியாக உள்ளதா?. என் மனதில் உள்ளதை தெளிவாக கூறிவிட்டேன் இன்னும் என்னை தொந்தரவு செய்யமாட்டீர்கள் என்று நம்புகிறேன், என்று கூறியவளின், கைகளை பற்றி மெதுவாய் அவள் கன்னம் வருடிய படி என் மனதில் உள்ளதையும் கூற ஒரு வாய்ப்பு கொடு கண்ணம்மா, உன்னை கண்டதிலிருந்து என்னை தேடிக்கொண்டு இருக்கிறேன், உன்னிடத்தில் தான் என்னை கண்டேன், என் வாழ்நாள் முழுவதும் என் அருகில் நீ வேண்டும், என்றவனின் வார்த்தையில் மௌனம் கொண்டவளை விழுங்கும் பார்வையில் ரசித்தவன், சரி பிரியா நான் உன்னை தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன் அதைப்போலவே நீயும் என்னை தொந்தரவு செய்ய கூடாது என்றவனை புரியாமல் பார்த்தவளிடம், அதாவது உன் நினைவுகள் என்னுள் வரக்கூடாது, நீயும் என் கனவில் வந்து காதல் புரியக்கூடாது, கட்டி அணைக்க கூடாது, நான் தரும் முத்தத்திற்கு உன் முகம் சிவக்க கூடாது, இதோ இப்போது வெட்கப்படுகிறாய் பார் அது போல வெட்கப்பட்டு என்னை  கொல்லக்கூடாது என்று அடுக்கிக்கொண்டே சென்றவனிடம், இப்போது உங்களுக்கு என்னதான் வேண்டும் என்று கோபமாய் கேட்டவளிடம்,

 

என் புன்னகை பூக்க

உன் மொழிகள் வேண்டும்

என் துயரம் சாய

உன் தோள்கள் வேண்டும்

என் வாழ்வை கவிதையாக மாற்ற

உன் காதல் வேண்டும்

 

என்று கவிதையாய் தன் காதலை ப்ரியாவினுள் புகுத்தினான் ஸ்ரீ. தன்னையும் அறியாமல் ஸ்ரீயின் கவிதையில் திளைத்தவள் மீண்டும் சுயநினைவு அடையும் போது ஸ்ரீயின் கைக்குள் தன் கைகள் பாதுகாப்பாய் இருப்பதை கண்டு வெட்கிபோய் நின்றாள், அவளின் பார்வையில் கைகளை விலக்கியவன், நன்றாக யோசித்து பார் ப்ரியா உன் வாழ்வில் நான் வேண்டுமா?வேண்டாமா? என்றவன் அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்தான். அந்த நாளின் பின்னர் ஸ்ரீ மறந்தும் பிரியாவை சந்திக்கவில்லை.  ஆனால் விரைவிலேயே ப்ரியாவின் காதலை ஸ்ரீ அறிய நேர்ந்தது. அவளுக்காக தன் உயிரையும் துச்சமாய் நினைப்பவரின் காதலை யாரால் மறுக்க முடியும், அன்று தான் ஸ்ரீக்கே தான் பிரியாவை இந்த அளவிற்கு விருப்புகிறோம் என்ற விசயமே புரிந்தது, கல்லூரி நூலகத்தில் தீவிபத்து ஏற்பட்டது,  மாணவ மாணவிகள் உள்ளே இருந்தனர். அதில் ப்ரியாவின் வகுப்பும் ஒன்று எல்லாரும் வெளியேறிவிட்டனர் என்று நினைக்கையில் பிரியாவை மட்டும் காணவில்லை அவள் தோழிகளிடம் கேட்டதற்கு அவளும் தங்களுடன் இருந்ததாகவே கூறினர், உள்ளே சிக்கிக்கொண்டாளோ என்ற சந்தேகத்தில் அனைவரும் இருக்கையில் ஸ்ரீ மட்டும் யார் தடுத்தும் கேட்காமல் தயங்காமல் உள்ளே சென்றான், பிரியாவை தேடிக்கொண்டு இருக்கையில் பிரியா வந்தாள் பின்னர் தான் தெரிந்தது அவளுக்கு வேண்டிய புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு அவள் முன்னரே வெளியேறிவிட்டது, நூலகத்தில் தீவிபத்து என்று கேள்விப்பட்டு தன் தோழிகளை தேடிவந்த ப்ரியாவிற்கு ஸ்ரீ அவளை தேடி உள்ளே சென்றது தெரிய, உயிர் போகும் அளவிற்கு ஸ்ரீயின் பெயரை சொல்லி கத்தினாள் ஜன்னல் ஓரம் அவனை கண்டவள் ஸ்ரீ என அழைக்க அவனும் நூலிழையில் தப்பித்து வெளியே வந்தான். புகையில் சிக்கியதால் மூச்சுவிடவும் சிரமப்பட்டவனை தன்னோடு சேர்த்து அணைத்து கொண்டாள். அன்றே அவன் காதலையும் ஏற்றாள். அன்றிலிருந்து இருவரும் பிரிந்தது இல்லை. ஸ்ரீயின் கல்லூரி படிப்பு முடிந்த பின்பும் இருவரும் சந்தித்து தங்கள் காதலை வளர்த்தனர், பின்பு காரணம் இன்றி பிரியா, பிரிவை பற்றி பேசிட,   அவளே  திரும்பி வருவாள் என்று ஒரு வருடம் காத்து இருந்தவனுக்கு அவளின் திருமண செய்தி தீபக் மூலம் வந்தது அதை தாங்க முடியாமல் தவித்தான். இந்நிலையில் அவனுக்கும் அஞ்சலிக்கும் திருமண ஏற்பாடு நடக்க, அதை தடுத்து நிறுத்திவிட்டு இந்த நாட்டை விட்டே சென்றான். ஒவ்வொரு முறை ப்ரியாவிற்கு தான் காதலை உணர்த்த உயிரை பனையம் வைக்க வேண்டி உள்ளது என்று தனக்குள்லேயே கூறி சிரித்தான் ஸ்ரீ. தவறான கருத்தில் உள்ளாள் அவள் எண்ணம் தவறு என்று உணர்த்தினாலே போதும் மீண்டும் தன் காதல் கைசேரும் என்று நம்பிக்கை கொண்டான் ஸ்ரீ. இனி ப்ரியாவுடன் வாழ போகும் வாழ்வை கற்பனை செய்த படி கனவில் மூழ்கி போனான் ஸ்ரீ.

 

கொடுத்த

முத்தத்தை விட

நீ எனக்கு

கொடுக்க தயங்கிய

முத்தம் சுகமாய் இருந்தது……

என் காதலை கூறினேன்

மறுத்தாய்

பின் நீயே

கூறினாய் காதலை

என்னை தாக்கிய

காதல் உன்னை

சந்திக்க

இத்தனை நாட்கள்

ஆனதோ???

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: