Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Skip to content

லதாகணேஷ் ‘நீங்காமல் வருவாயா’ – 04

வருகை

                                             4      

 

என்னை பிரிந்து

நீ ஒன்றும்

சந்தோச வானில்

வாழவில்லை

பிறகு ஏன்

இந்த பிரிவு

என்னை மன்னிக்க

அவ்வளவு பிடிவாதமா???

 

என் வாழ்வை அழித்து

உன் சந்தோசத்தை

துலைத்து வாழும்

இந்த பிரிவு

அவசியம் தானா

நமக்கு…….

 

ஸ்ரீயின் அறையிலிருந்து வெளியே வந்தவள் என்ன நடக்கின்றது, இப்படி நடக்க எப்படி வாய்புள்ளது  என்று வந்த குழப்பம்,  என்ன உரிமையில் அவன் என்னை தொடலாம் என்று கோபமாய் மாறியிருந்தது,  திடீரென இவனுக்கு  என்ன ஆயிற்று ஏன்  இப்படி நடந்து கொள்கிறான், அஞ்சலிக்கு மட்டும் இவன் “பி. ஏ “ நான் தான் என்று தெரிந்தால் என்ன செய்வாள்,  அதன் பின் இவன் வாழ்வே நரகம் ஆகிவிடாதா, ஏன் புரியாமல் நடந்து கொள்கிறான் என்று ஸ்ரீயின் வாழ்வை எண்ணி மேலும் கலங்கியவள்  அவனை  விட்டு எவ்வளவு விலகி இருக்கின்றேனா அது  அவனுக்கு  தான் நல்லது, என்று ஒரு முடிவிற்கு வந்தாள், பிரியா.

 

விலகி இருக்கும் முடிவு அவள் மட்டும் எடுத்தால் போதுமா அதற்கு அவனும் ஒத்துழைக்க வேண்டாமா? இது புரியாமல் அவனை விட்டு விலகி இருக்கும் ப்ரியாவின் தீவிர சிந்தனையில் இடையே புகுந்தான் மகேஷ்.

 

என்ன பிரியா ரொம்ப திட்டிவிட்டனா? பார்த்தாலே தெரிகிறதே  சரியான முரடன் திமிர்பிடித்தவன்   என்று ஸ்ரீக்கு பெயரிடுக்கொண்டே  சென்றவனை, முறைத்தபடி  அவர் அப்படிபட்டவர் இல்லை மகேஷ் முதலில் அவரை பற்றி தெரிந்து கொண்டு அதன் பின் பேசுங்கள் என்று கோபமாய் கூறினாள் ப்ரியா.  அவரை சொன்னால் உனக்கு எதற்கு இப்படி கோபம் வருகின்றது, என்று சந்தேகமாய் பார்த்தவனை, அவர் குணம் எதுவாயிருந்தாலும் அவர் நமக்கும் முதலாளி அதை மறக்காதீர்கள் என்று ஒரு காரணம் சொல்லி சமாளித்தாள் பிரியா.    சரி  மற்றவர்கள் பிரச்சனை நமக்கு எதற்கு நாம் நம் வாழ்வை கவனிப்போம்   நான் கேட்டேனே  அதை பற்றி என்ன முடிவு செய்தாய் என்று எதையோ நியாபாக படுத்துவது போல கேட்டான் மகேஷ்.

 

அவன் எதை  பற்றி பேசுகின்றான் என்று  புரியாமல் பிரியா விழிப்பதை கண்டு, மறந்துவிட்டாயா? நேற்று தானே சொன்னேன் அதற்குள் மறந்துவிட்டதா  இன்று என்னோடு காபி ஷாப் வர சொல்லி கேட்டேனே என்று நினைவுபடுத்தினான் மகேஷ். நான் தான்  என்னால் வர முடியாது என்று அப்போதே  பதில் தந்துவிட்டேனே  எண்றவளை, நீ இப்போது இருக்கும் மனநிலையில் எதுவும் சொல்ல வேண்டாம் நன்கு யோசித்து  பிறகு நல்ல பதில் சொல் போதும் என்றவனிடம் சாரி மகேஷ் நான் ஏற்கனவே சொல்லிவிட்டேன் என்று மறுத்து கொண்டு இருந்தவளை எரித்துவிடுவது போல பார்த்தபடி அவளை நோக்கி வந்தான் ஸ்ரீ. என்ன மகேஷ் அ  உங்களுக்கு இங்கு என்ன வேலை, வேலையே இல்லாமல் வெட்டியாய் இருப்பது போல தெரிகின்றது அரட்டையடிக்க வந்துவிட்டீர்கள், போங்கள் உங்கள் இடத்திற்கு சென்று வேலையை கவனியுங்கள் என்று எச்சரிக்கை போல கூறி அவனை அனுப்பிவிட்டு, பிரியா பக்கம் திரும்பி  ஒரு பைலை பற்றி விபரம் வேண்டும் உனக்கு தெரியும் என்று நந்து சொன்னான் கொஞ்சம் வர முடியுமா? என்று பிரியாவை அழைத்தான் ஸ்ரீ.  அவன் குரலிலிருந்த வெறுமை பிரியாவுக்கு பயத்தை கொடுத்தது   இருந்தும் முதலாளி வேலை விஷயம் என்று கூறி அழைத்தால் என்ன செய்ய முடியும், ஒன்றும் பேசமுடியாமல் அவன் பின்னோடு சென்றவள், எதை பற்றி என்றால்  சுலபமாக விபரம் சொல்ல முடியும் என்றாள் பிரியா.

 

குரலில் எந்த வித சலனமும் இன்றி பேச நினைத்தவளை,  அவனிடம் உனக்கு என்ன பேச்சு என்று கடிந்தபடி கேட்டவனின் வார்த்தைகள் நிதானத்தை இழக்கச்செய்தது கோபமாய் நிமிர்ந்து   அதை கேட்க நீங்கள் யார்? அலுவலக விபரம் என்றால் கேளுங்கள் என் தனி பட்ட விசயத்தில் கேள்வி கேட்கவோ தலையிடவோ  உங்களுக்கு எந்த  உரிமையுமில்லை என்றாள் பிரியா. தான் கேட்ட  கேள்விக்கு பதில் தராமல் தன்னையே திரும்ப கேள்வி கேட்டவளை  இழுத்து அணைத்து  முரட்டுத்தனமாய் முத்தமிட்டான் ஸ்ரீ.

 

இந்த முத்தம் சொல்லும் உன்னிடம் எனக்குள்ள உரிமையை,   எல்லாமே மறந்து விட்டதா, என் உரிமை என்னவென்று  நான் காட்ட துவங்கினாள் நீ தாங்கமாட்டாய், என்று கோபமாய் கத்தியவன் அவள் மிரண்டு நிற்கும் நிலை கண்டு குரலை தனித்து, ஏன் இப்படி மாறிப்போனாய், என்று தாழ்ந்து போனவன் கைப்பிடியிலிருந்து விலகி நின்று என் வாழ்வில் உங்கள் அத்தியாயம் முடிந்து போன ஒன்று, இழந்ததையே நினைத்து எனக்கு கிடைக்கும் இன்பமான வாழ்வை கெடுத்துக்கொள்ள நான் ஒன்றும் முட்டாள் இல்லை என்று கோபமாய் பதில் தந்துவிட்டு வெளியேற முயன்றாள், பிரியா.

 

இரண்டடி நகர்ந்து செல்வதற்குள் மீண்டும் அவள் கரம் பற்றி இழுத்து தன் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தியவன், உன்னிடம் உரிமை கொள்ள என்னை தவிர  வேறு யாருக்கும் உரிமையில்லை,   என் உரிமையை எவனுக்கும் நான் விட்டுதரப்போவதுமில்லை  அதை மறந்து விடாதே என்று தீர்மானமாய் கூறி தன் கோபத்தின் வெளிப்பாடாய் பற்றியிருந்த இடத்தை வலிக்கும் படி அழுத்த பிடித்தான், ஸ்ரீ.

 

வலிதாங்கமல்  கண்கலங்கி நின்றவளை  கண்டு தான் பேச்சை நிறுத்தியவன்  செய்வதெல்லாம் செய்து விட்டு கண்ணீர் விட்டால் என்ன அர்த்தம் என்ற ஸ்ரீயின் கேள்வியில், போதும் நிறுத்துங்கள் யார் நானா கண்ணீர் விட்டு ஏமாற்றுகிறேன், நீங்கள் தான் ஏமாற்றுக்காரர் உள்ளே ஒன்றும் வெளியே ஒன்றும்  வைத்து நடித்து ஏமாற்றும் ஏமாற்றுக்காரர்  நீங்கள் தான், என்றுட அவள் பேசுவதே புரியாதது போல நின்ருந்தவனை, கண்டு கோபம் அதிகமாக  ஆனாலும் என்ன செய்தோமென்று  புரியாததுபோல  நடிப்பது எல்லாம் அதிகப்படி தான்,  இப்போது யாரை ஏமாற்ற இந்த நல்லவர்  வேஷம், இன்னும் உங்களை நம்பி ஏமாறும் அப்பாவி பெண் யாரும் இங்குயில்லை , என்று சீறிவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேறினாள் பிரியா.

 

ஏனோ ப்ரியாவின் வார்த்தைகளும் அதன் அர்த்தங்களும் கொஞ்சம்கூட  புரிப்படவில்லை ஸ்ரீக்கு.  குழப்ப மனநிலையில் இங்கு இருக்கமுடியாது என்று தோன்றிட  உடனே நந்துவிடம் சொல்லிவிட்டு வீட்டிற்கு சென்றான், நேரே தான் தற்போது  தங்கியிருக்கும் அறைக்கு சென்று ஒரு சாவியை எடுத்துக்கொண்டு மற்றொரு  அறைக்கு சென்றான், வெகு நாட்களாக அடைத்துவைக்கப்படியிருந்த  அந்த  அறை தான் ஸ்ரீ முதலில் பயன்படுத்தியது.                 அவன் ஊரிலிருந்து வருகிறான் என்றதும் அறையை சுத்தம் செய்ய ஏற்பாடு செய்த  போது தனக்காக வேறு அறையை ஏற்பாடு செய்யச்சொல்லி அதிலேயே தங்கி விட்டான், பழைய அறையில் ப்ரியாவை நினைவுபடுத்தும் நினைவுகள்  உண்டு, அவள் புகைப்படம், காதலை வெளிப்படுத்தும் பல தருணங்களில் பரிமாறிக்கொண்ட பரிசு பொருட்கள், பொருட்கள் என்று இல்லை. முதன் முதலில் மொபைலில் பேசிய நிமிடங்கள், அந்த அறை அனைத்திலும் ப்ரியாவின் நினைவுகள் மட்டுமே  நிறைந்ததாய் உணர்ந்தான்  ஸ்ரீ,  அங்கு இருந்துகொண்டு அவளை மறக்க முயற்சிப்பது முட்டாள்தனம் என்று தான் வேறு அறைக்கு மாறினான்,  ஆனால் இன்று ப்ரியாவின் வார்த்தைகள்  எங்கோ தவறு நேர்ந்து உள்ளது என்பதை உணர்த்தியது.  அவள் இன்னும் தன்னை மறக்கவில்லை என்பதை அவள் கண்ணீர்  தெளிவாய் உணர்த்தியது  இருந்தும் ஏன் இந்த விலகல், கோபம் என்ற காரணம்  புரியவில்லை.

 

அறையின் உள்ளே நுழைந்ததும் மனதில் பழைய நினைவுகள் பணியாய் படர்ந்தது. மனதின் மூளையில் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டருந்த ப்ரியாவின் காதல் கண்முன் தோன்றியது. அறையில் இருந்த ப்ரியாவின் கல்லூரி நாட்களின் புகைப்படங்களை கையில் ஏந்தி அவள் அழகு முகத்தை கூர்ந்து கவனித்தவனுக்கு  அவளிடம் தற்போது இருக்கும் மாற்றத்தை தெளிவாக காட்டின, அவள் முகத்தில் கலந்திருக்கும்  குழந்தைத்தனமும் பயம் கலந்த பாசமும் மறைந்து, வெறும் பாறை போன்ற தோற்றமே இப்போது நிறைந்திருக்கின்றது.  என்னை பிரிந்தத்தில் அவளும்  சந்தோசமாக இல்லை பின் ஏன் பிரிந்து சென்றாள், கடைசியாக அவளிடம் இருந்து ஒரு” போன் கால்” வந்தது. அழுதுகொண்டே பேசியதால் பாதிக்கு மேல் அவள் சொல்லவந்தது   புரியவில்லை, அவன் பேசவே வாய்ப்பு அளிக்காமல் அவளே அழுதபடி  பேசினாள். இன்னும் உங்களிடம் ஏமாறத்தயாராக இல்லை. நீங்கள் உங்கள் வீட்டில் பார்க்கும் பெண்ணையே திருமணம் செய்து கொள்ளுங்கள், என்றவள் கடைசியாக மற்ற ஆண்களை போல் நீயும் பொறுக்கி என்று நிரூபித்துவிட்டீர்கள், இனி என் முகத்தில் விழிக்காதீர்கள், என்னை பார்க்கவும்  முயற்சி செய்யாதீர்கள், என்றபடி அழைப்பை துண்டித்தாள். தன்னை அறியாமலே பழைய நினைவுகளில் ஆழ்ந்தவன், ப்ரியாவின் முதல் சந்திப்பை எண்ணியபடி கட்டிலில் சாய்ந்தான், ஸ்ரீ.

 

பல கனவுகளுடன் கல்லூரியில் கால் வைத்த மாணவ மாணவிகளில் ப்ரியாவும் ஒருத்தி.

எந்த உடையும் அணிய அனுமதித்த அந்த கல்லூரியில் ஒரு எளிமையான சுடிதாரில் மற்றவரைவிட ஈர்க்கும் அழகுடன் வந்தவள், இன்னும் அவளின் பேச்சின் இனிமை, குரலின் நடுக்கம், முகத்தின் பயம் எல்லாம் ஸ்ரீயின் மனதைவிட்டு  அகலவில்லை.

 

கண்மூடி திறந்தால்

கண் முன் மின்னலாய்

வந்து போகிறாய்….

கனவில்கூட கோபத்தை கட்டுகிறாய்

எப்போது என் வானில்

நிலவாய் மலர்வாய்

என் யதுமானவளே!!!!!!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: